{"id":47282,"date":"2025-04-16T13:44:17","date_gmt":"2025-04-16T11:44:17","guid":{"rendered":"https:\/\/www.mediationdedettes.be\/?post_type=documentation_utile&p=47282"},"modified":"2026-01-19T10:06:15","modified_gmt":"2026-01-19T09:06:15","slug":"afstemming-tussen-het-wetboek-van-economisch-recht-en-specifieke-wetgeving-focus-op-consumentenschulden-voor-water-gas-elektriciteit-en-telecom","status":"publish","type":"documentation_utile","link":"https:\/\/www.mediationdedettes.be\/nl\/documentation_utile\/afstemming-tussen-het-wetboek-van-economisch-recht-en-specifieke-wetgeving-focus-op-consumentenschulden-voor-water-gas-elektriciteit-en-telecom\/","title":{"rendered":"Afstemming tussen het Wetboek van economisch recht en specifieke wetgeving: focus op consumentenschulden voor water, gas, elektriciteit en telecom\u00a0"},"content":{"rendered":"\n

<\/a>INLEIDING<\/mark><\/a><\/h2>\n\n\n\n

Onlangs verscheen een nieuwe titel 3 in boek XIX van het Wetboek van economisch recht met als doel een kader te bieden voor de minnelijke schuldbemiddeling. Dat was voor het Steunpunt en zijn partners aanleiding tot het opstellen van een overeenkomst voor minnelijke schuldbemiddeling (zie ons artikel hierover gepubliceerd op 10 februari 2025 op onze website<\/a>).<\/p>\n\n\n\n

Deze nieuwe titel sluit aan bij de eerste twee van boek XIX, die respectievelijk handelen over de betalingsachterstand van consumenten<\/a><\/strong> (titel 1) en de minnelijke schuldinvordering<\/strong> (titel 2) 1<\/a><\/sup>Van toepassing sinds 1 september 2023.<\/span>. <\/p>\n\n\n\n

In deze nieuwsbrief blikken we kort terug op de specifieke toepassing van titel 1 van boek XIX. In het bijzonder willen we de relatie met andere wetgeving inzake de betalingsachterstand van consumentenschulden onder de loep nemen.<\/p>\n\n\n\n

Deze denkoefening sluit bovendien aan bij de politieke actualiteit, aangezien de nieuwe regering boek XIX van het Wetboek van economisch recht tegen het einde van het eerste jaar van de legislatuur wil evalueren (we verwijzen naar het artikel in deze editie van de nieuwsbrief<\/a>).<\/p>\n\n\n\n

In de tussentijd blijft het voor de professional jongleren met de verschillende maatregelen die van toepassing zijn om consumenten een zo hoog mogelijk niveau van bescherming te bieden.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

HET WETBOEK VAN ECONOMISCH RECHT: ALGEMEEN KADER<\/mark><\/a><\/h2>\n\n\n\n

Met boek XIX wil de wetgever het beschermingsniveau van consumenten die zich in een situatie van betalingsachterstand bevinden, verhogen door middel van verschillende instrumenten: een kosteloze eerste herinnering, verplichte vermeldingen in de ingebrekestelling, een regeling in verband met het schadebeding, enz. Het beoogde doel van deze maatregelen is om de spiraal van schuldoverlast van bepaalde consumenten te doorbreken door de aanrekening van buitensporige schadebedingen, bijkomende kosten en verwijlinteresten aan banden te leggen <\/strong>2<\/a><\/sup>Kamer van volksvertegenwoordigers, Parlementaire voorbereiding, zittingperiode 2018-2019, nr. 54-3132\/002, p. 5<\/span>.<\/p>\n\n\n\n

Het regelgevend kader van het Wetboek van economisch recht is echter en \u201calgemeen\u201d kader. Het moet dus worden toegepast zonder afbreuk te doen aan andere specifieke wetgeving, die uiteraard van toepassing blijft 3<\/a><\/sup>Ibid<\/em>., p.8.<\/span>.<\/p>\n\n\n\n

De vraag is hoe deze wetten met elkaar in overeenstemming kunnen worden gebracht met als doel de bescherming van de consument.<\/p>\n\n\n\n

Dat is wat we in dit artikel zullen bekijken!<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

AFSTEMMING TUSSEN HET WETBOEK VAN ECONOMISCH RECHT EN SPECIFIEKE WETGEVING<\/mark><\/a><\/h2>\n\n\n\n

Cumulatieve toepassing: de regel<\/h2>\n\n\n\n

Er bestaan talrijke sectorspecifieke wetten die bepaalde aspecten van de minnelijke invordering van een onbetaalde schuld regelen en betrekking hebben op de levering van openbare nutsdiensten die in essenti\u00eble behoeften voorzien, zoals energie en water4<\/a><\/sup>Ibidem<\/em>.<\/span>. In die gevallen zijn de beschermende regels van het Wetboek van economisch recht en de specifieke wetgeving bijgevolg cumulatief van toepassing 5<\/a><\/sup>Ibidem<\/em>.<\/span>.<\/p>\n\n\n\n

Dit impliceert uiteraard dat de verschillende toepasselijke wetten in het voorliggende geval niet in strijd zijn met elkaar.<\/mark><\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

\u201cDe bijzondere wet wijkt af van de algemene wet\u201d: de uitzondering<\/mark><\/a><\/h2>\n\n\n\n

Als cumulatieve toepassing onmogelijk<\/em> is, met name vanwege een onverenigbaarheid tussen de wetsteksten, moet eerst de bijzondere wet<\/strong> worden toegepast6<\/a><\/sup>Algemeen rechtsbeginsel volgens hetwelk een bijzondere wet voorrang heeft op een algemene wet: “Lex specialis derogat legi generali<\/em>“.<\/span>.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\n

Neem het voorbeeld van de wet elektronische communicatie van 13 juni 2005 <\/strong>7<\/a><\/sup>https:\/\/www.ejustice.just.fgov.be\/cgi_loi\/article.pl?language=nl&lg_txt=n&type=&sort=&numac_search=&cn_search=2005061332&caller=eli&&view_numac=2005061332fr<\/a><\/span>. Zowel artikel XIX.2\u00a72 van het Wetboek van economisch recht <\/strong>8<\/a><\/sup>https:\/\/www.ejustice.just.fgov.be\/eli\/loi\/2013\/02\/28\/2013A11134\/justel#Art.XIX.1<\/a><\/span> als artikel 119\u00a72 lid 2 van de wet over de herinneringen die door de operator naar de consument worden gestuurd, zijn van toepassing. Aangezien zij echter verschillende bedragen voorschrijven, is het niet mogelijk om de twee teksten met elkaar in overeenstemming te brengen bij toepassing van de algemene regel, zodat de specifieke wet van toepassing zal zijn.<\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Voorrang voor de bepaling die het gunstigst is voor de consument: uitzondering op de uitzondering<\/mark><\/a><\/h2>\n\n\n\n

Wat als de bijzondere wet minder bescherming biedt aan de consument dan het Wetboek van economisch recht?<\/mark><\/em><\/p>\n\n\n\n

Volgens onze interpretatie, die gebaseerd is op het arrest van het Grondwettelijk Hof van 9 juli 2013 9<\/a><\/sup>GwH, 9 juli 2013, nr. 101\/2013.<\/span>, mogen de gewestelijke bepalingen inzake invordering van schulden niet in strijd zijn met of restrictiever zijn voor de consument dan de bepalingen van boek XIX van het Wetboek van economisch recht.<\/p>\n\n\n\n

We merken op dat dit ook het standpunt is van de CWaPE, de Waalse energieregulator, die in een advies van 23 oktober 2023, het volgende stelt: \u201cde gewestelijke bepalingen inzake invordering van schulden mogen dus niet strijdig zijn met of restrictiever dan (=minder bescherming bieden aan de consument) dan de bepalingen van de wet van 4 mei 2023\u201d<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

Ondanks alles de bijzondere wet toepassen, hoewel deze minder gunstig is voor de consument, zou erop neerkomen dat de bepalingen van boek XIX van het Wetboek van economisch recht van hun inhoud worden ontdaan en dat ingegaan wordt tegen de intentie van de wetgever.<\/p>\n\n\n\n

Het zou immers onaanvaardbaar zijn dat de gewestelijke bepalingen inzake de invordering van schulden  minder beperkend zouden zijn voor schuldeisers dan het algemene regelgevend kader.<\/p>\n\n\n\n

In een dergelijk geval moet dus voorrang worden gegeven aan de tekst die een meer beschermend kader biedt, zelfs als dit betekent dat de bijzondere wet buiten beschouwing moet worden gelaten.<\/p>\n\n\n

\n\n

Samengevat:<\/strong><\/p>\n\n\n\n